Teatr Patrz Mi Na Usta

Teatr Patrz Mi Na Usta powstał w roku 1995, jako autorska inicjatywa tancerza oraz choreografa Krzysztofa ,,Leona” Dziemaszkiewicza. W latach 1997-2002 zespół działa w Berlinie, gdzie powstaje spektakl Radio Meteaphisick ( 1999), oraz Narodowa Drag Queen,  z którą artysta przenosi się do trójmiasta. Od roku 2002 Teatr Patrz Mi Na Usta związany jest z Sopotem. Współtworzą go artyści, przyjaciele Leona: Tancerka Bożena Eltermann ( Teatr Cynada) , Marek Kakareko, Anna Steller ( Good Girl Killer), Bożena Zezula ( LipZezRew) , oraz artyści zapraszni do danych projektów: Milena Czernik (LipZezRew), Magdalena Jędra (Plastique Dod, Good Girl Killer), Jacek Krawczyk ( Teatr Okazjonalny), Magda Frąckiewicz, Krzysztof Czerny, Przemek Szalecki, Krystian Wolowski.

Przedstawienia Teatru Patrz Mi Na Usta są odzwierciedleniem stanu kondycji psycho-fizycznej aktorów, zaś istota widowiska są emocje i przeżycia zamknięte w czasie trwania, czy też wydarzania się spektaklu. Teatr Patrz MI Na Usta zawsze stara się kreować zupełnie nową rzeczywistość, choć pewne elementy, czy rekwizyty stale się pojawiają w kolejnych realizacjach. Przykładem może być natrętnie powracający wątek modyfikacji płci, zmiany ról między kobieta a mężczyzną.
Widowiska Teatru Patrz Mi Na Usta powstają jako obrazy interdyscyplinarne, w których elementy takie jak: muzyka, plastyka, taniec, przestrzeń, atmosfera wydarzeń, klimat obecnej publiczności, napięcie wywołane grą tancerzy -aktorów tworzą pewne wrażenia. Doznania te nie powinny być obarczone doświadczeniem widza, ani też wykonawcy. Przedstawienia są swego rodzaju ,,wymianą” wspólnoty emocji, które zawsze są odmienne, niezależne, od ostatecznego planu inscenizacji.
Akcje performance Teatru Patrz Mi Na Usta odznaczają się dynamiczną choreografią, oryginalnością inscenizacji i wyrazistością ( czasem groteskową) grą aktorów- tancerzy. W  pracy twórczej głównym tworzywem są emocje, oraz otwartość wobec scenicznych partnerów. Język krystalizuje się na poziomie autentycznego przeżycia. Realność najniższej rangi- cytując Tadeusza Kantora- to dla twórcy teatru jedna z najistotniejszych zasad funkcjonowania teatralnej rzeczywistości.
Realizacje teatru Patrz Mi Na Usta
1999- Radio Metaphisick
2002- Narodowa Drag Queen
2004- Cafe Domino

2005- Różana Góra
2005- Variete Cameleon
2005- Królestwo Szambali
2006- Dziś są moje urodziny
2007- Belladonna

2009 -Dziewczęta z Zajęczego Wzgórza
2010-Hungrige Hertzen