Podróż do wnętrza „Przedmiotu nieocenionej wartości”

[…] W finale ciała ukryte w warstwowych kostiumach, które możemy odczytać jako fizyczny ekwiwalent szeregu kontekstów „ubierających” ciało w kolejnych rozdziałach przedstawienia, tworzą wspólny, symboliczny, kulturowo-historyczny krajobraz. Ostatnia myśl, która pojawia się zanim ciała tancerzy zastygną ostatecznie, a sceniczne światłą zgasną, dotyczy samej metody konstytuującej sprzężony z cielesnością taniec. Zawiera się ona w jednym chyba tylko słowie, które skupia w sobie wszystkie zamiary, pragnienia i plany – więcej.”
Anna Jazgarska dla teatralny.pl 1.02.2017

Scenariusz, choreografia, reżyseria: Joanna Czajkowska
Współpraca choreograficzna i kreacja postaci: Jacek Krawczyk, Joanna Nadrowska, Kalina Porazińska, Magdalena Laudańska, Kamila Maik, Maciej Sheva Mołdoch
Kostiumy: Adam Królikowski
Scenografia: Joanna Czajkowska, Artur Aponowicz
Muzyka: Mariusz Noskowiak
Wizualizacje, plakat: Katarzyna Teresa Turowska
Światła: Rico

W spektaklu zostały wykorzystane fragmenty wywiadu z tancerzem Opery Bałtyckiej, pedagogiem i choreografem Marcelim Żędzianowskim (17.07.1932 – 11.06.2014), zarejestrowane w marcu 2014 roku.

PREMIERA 9 i 10 grudnia 2016
Teatr na Plaży w Sopocie, godzina 19.00
Bilety: 30 zł N, 20 zł U
rezerwacje.stt@gmail.com
www.teatrnaplazy.pl

Pojęcie innowacji pochodzi z języka łacińskiego; innovare czyli „tworzenie czegoś nowego”. Najczęściej przytaczana definicja innowacji podkreśla, iż „innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania” (E.Okoń-Horodyńska, wykład 1, s. 9).

W spektaklu artyści STT odnoszą się do innowacyjności w kontekście obrazu CIAŁA, fizyczności, a także historii polskiego teatru tańca. Można więc powiedzieć, że ośrodkiem zainteresowania jest tu CIAŁO człowieka, jako skafander dla ratio i psyche, jako transmiter treści, czy jako środek komunikacji.
Obok fragmentów inspirowanych pracami Jarzynówny – Sobczak, Conrada Drzewickiego i Ewy Wycichowskiej spektakl zawiera sceny z zupełnie autorską choreografią. Narratorami opowieści jest Odkrywca i jego Alter Ego. Sopocki Teatr Tańca snuje opowieść o ciele tańczącym, ciele czującym i myślącym, o ideale oraz o drogach i kodach tańca, a niektórzy miłośnicy malarstwa, widzą w „Przedmiocie nieocenionej wartości” odniesienia do obrazów Degas, a znawcy fotografii do zdjęć Davida Hamiltona.