Wojciech Misiuro

Tancerz, mim, choreograf

Absolwent Studia Baletowego przy Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej oraz Studia Pantomimy przy Wrocławskim Teatrze Pantomimy Henryka Tomaszewskiego. W Gdańsku pracował pod kierunkiem Janiny Jarzynówny-Sobczak.

W 1975 roku rozpoczął karierę choreografa, współpracując z wieloma teatrami dramatycznymi w Polsce. Tworzył choreografie do spektakli takich reżyserów, jak Tadeusz Minc, Adam Hanuszkiewicz, Helmut Kajzar, Kazimierz Braun. W latach 1978-82 był choreografem Teatru Narodowego w Warszawie. W 1987 wraz z grupą sportowców założył w Gdyni autorski Teatr Ekspresji.

Teatr Misiuro, trudny do sklasyfikowania, powstał jako efekt poszukiwań nowego języka ekspresji ruchowej, łączącego sport, pantomimę, teatr i balet. Teatr ciała, dynamiczny bezruch (określenie Jarzynówny-Sobczak), ekspresja zatrzymań, powtórzeń, odwróceń to tylko kilka pojęć próbujących zdefiniować tę graniczną formę jaką był Teatr Ekspresji.

Podczas czternastoletniej działalności Teatru Wojciecha Misiuro, odbyło się dziewięć premier: Umarli potrafią tańczyć (1988), Dantończycy (1989), ZUN (1990), Idole perwersji (1991), College No 24 (1992), Miasto mężczyzn (1994), Pasja (1995), Kantata  (1997) i Tango (1999). Spektakle ZUN oraz Umarli potrafią tańczyć zarejestrowano dla redakcji Teatru Telewizji, zaś dla TVP Wojciech Misiuro przygotował ekranizację Pasji i Kantaty. W roku 1995 twórca Teatru Ekspresji wraz z Jolantą Ptaszyńską zrealizował dla II programu TVP film autorski De Aegypto – Opera Egipska.

Do Państwowej Opery Bałtyckiej powrócił w 2008 roku. Wraz z Jackiem Przybyłowiczem i Romanem Komassą przygotował, składający się z trzech impresji baletowych, spektakl Men’s dance. Część przygotowana przez Misiuro nosi tytuł Tamashii.

W najbliższych planach choreografa znajduje się realizacja autorskiego projektu filmowego inspirowanego Świętokradztwem Jana Oskara Tauschińskiego.