Kino Variatino

Teatr Tańca i Muzyki Kino Variatino powstał w 1998r. z inicjatywy Anny Haracz.

Na przestrzeni 10 lat teatr zrealizował około dwudziestu mniejszych i większych spektakli. Spektakle te prezentowane były na festiwalach tanecznych oraz teatralnych w całej Polsce  oraz zagranicą.

W swojej pracy najbardziej zainteresowany jest szeroko pojętym tańcem współczesnym oraz szukaniem naturalnych dróg tworzenia ruchu poprzez improwizację. Wraz z warstwą ruchową powstaje grana na żywo muzyka, która stanowi integralny element dramaturgii. Warstwa wizualna i kostiumy tworzone są w ścisłej aczkolwiek indywidualnej współpracy pomiędzy artystami. Spektakle zazwyczaj nie są opowieściami lub historiami, są klimatem, nastrojem lub relacją z kimś, czymś innym, obcym lub dobrze już znanym. Eksperymentując na pograniczu sztuk, konsekwentnie wytycza własną drogę twórczą. A wszystko to niezmiennie krąży wokół chęci wniknięcia w istotę magii.

Teatr przez kilkanaście lat istnienia w Trójmieście dość znacząco wpisał się w tworzenie i rozwijanie kultury tanecznej nie tylko w regionie, ale i Polsce. Praca ta ma charakter artystyczny i animatorski (m.in. powołanie do życia Festiwalu Trójmiejska Korporacja Tańca). Prowadzi także szeroko pojętą edukację taneczną i terapii tańcem poprzez organizację warsztatów, wykładów i seminariów.

Na przestrzeni lat Teatr zrealizował około trzydziestu spektakli, które były prezentowane były na festiwalach tanecznych oraz teatralnych w całej Polsce (Gdańsk, Kalisz, Lublin, Sopot, Kraków, Warszawa, Olecko, Gryfino, Poznań, Gniezno, Elbląg, Gdynia itd.) oraz zagranicą (Estonia, Ukraina, Niemcy, Czechy, Rumunia, Rosja, Finlandia). Z Teatrem współpracują liczni tancerze oraz artyści reprezentujący inne dziedziny sztuki, m.in. Iwona Gilarska, Agnieszka Noster, Anna Maria Krysiak, Tomasz Antonowicz, Krzysztof Topolski i Andrzej Dudziński. Liderem zespołu jest tancerka, choreograf i nauczyciel Hatha – jogi Anna Haracz.

 

od roku 2007 tworzą go:

Anna Haracz – tancerka, choreograf, nauczyciel hatha-jogi,

Magda Kwaśnik – kostiumy, światła, foto,

Tomasz Antonowicz – muzyk, kongi, udu, instrumenty perkusyjne,

Grzegorz Kufel – wizualizacje, projekty graficzne

 

 

Z teatrem współpracują:

Agnieszka Noster – tancerka, choreograf, fotografik

Anna Maria Krysiak – tancerka, choreograf

 

 

…ale jest jeszcze prawda” 2006-2008

Tym razem absolutnie przekonująca była też Anna Haracz w roli jakoby szamanki, zaklinającej rzeczywistość, a w tej rzeczywistości również grającego na żywo dla niej na bębnach ceramicznych Tomasza Antonowicza. Wyczuwało się, że diabelska władza Haracz w spektaklu ” ale jest jeszcze prawda” sięga poza scenę, zaczarowuje również widownię.

Tadeusz Skutnik, 2008

{youtube}gr0hKrMKDAc{/youtube}

 

 

Małpy Trzy 2007

Dość ekscentrycznego eksperymentu oddania w tańcu treści i idei przysłowia podjęła się grupa Kino Variatino, łącząca taniec, multimedia i improwizację muzyczną. Powstał spektakl „Małpy Trzy”, którego premiera odbyła się w sobotę na sopockiej scenie Off de Bicz. Choreografię tańca w celu wyrażenia tego, co czuje się wtedy, gdy nic i nikt do niczego nie nakłania, przygotowała i wykonała Anna Haracz [na zdjęciu]. Tłumaczenie kolejnych tropów semantycznych jej tanecznej ekwilibrystyki przynosić mają wyświetlane w rogu tła – migające zdjęcia oczu, uszu i ust. Poza tym pozostaje się wczuć w mantryczny, hipnotyzujący rytm instrumentów perkusyjnych obsługiwanych przez obecnego na scenie Tomasza Antonowicza. Każdemu wcieleniu wykonawczyni towarzyszy zmiana tematu fotografii i inny kostium autorstwa Magdy Kwaśnik – zawsze biały, ale różniący się nakryciem głowy. Specyficzną, spiczastą białą czapkę ma na głowie i instrumentalista.

Spektakl jest abstrakcyjną, zasadzoną na intuicyjnych pomysłach choreografki, taneczną improwizacją na temat trzech zasłanianych przez małpy części ciała. »

Agata Kirol w Gazecie Wyborcza – Trójmiasto nr 118/22.05. 23-05-2007

 

{youtube}TClDcbfveuU{/youtube}

{youtube}5b1XfsjnXBk{/youtube}

Kwietne wojny 2003

Kwietne wojny” Anny Haracz nazwałbym grafiką. I to grafiką wykonaną w mocno kontrastowej formie, jak drzeworyt, linoryt… Czarująca zwykle nastrojami Anna Haracz sprawiła niespodziankę. Okazuje się również świetną żonglerką kontrastami

Tadeusz Skutnik, Dziennik Bałtycki,11.02.2003

 

Pięć minut o miłości 2003

,,Zaproszenie Anny Haracz na ,,Pięć minut o miłości” to wierność klasycznemu teatrowi tańca.

Tadeusz Skutnik Dziennik Bałtycki luty 2004

 

 

Więcej niż oczekujesz 2001

„Więcej niż oczekujesz” wyraża stan duszy w chwili, gdy dostaje się więcej niż wydawało się, że jest to możliwe. …myśl, że to co na początku jest oknem nowych możliwości z czasem staje się ograniczeniem… kiedy się to zauważy, dobrze jest wyjść i pozwolić sobie na spokój i zwyczajność…

 

Spektakl ,,Więcej niż oczekujesz” opiera się na myśleniu obrazami, które wyrażają więcej niż mógłby wyrazić słowami podmiot, który ich doświadcza. Dajemy się wciągnąć w magiczny świat sami nie wiedząc kiedy

Agnieszka Sieczkowska fragment pracy dyplomowej ,,W stronę antropologii tańca”