Janina Jarzynówna – Sobczak

W wieku 89 lat zmarła w Gdańsku Janina Jarzynówna-Sobczak, wybitna choreografka, która dokonała prawdziwego przełomu w dziejach polskiego baletu.

Jako tancerka zadebiutowała pod koniec lat 30. w Krakowie, ale wojna uniemożliwiła rozwój jej talentu. W 1946 r. osiadła w Gdańsku i z tym miastem związała się na stałe. Zamiast odrabiać czas stracony dla osobistej kariery, zajęła się pracą organizacyjną. Stworzyła szkołę baletową (dziś prowadzona przez jej wychowanków jest najlepszą instytucją w kraju), a w Operze Bałtyckiej zbudowała od podstaw autorski zespół, z którym stworzyła ponad czterdzieści spektakli.

Janina Jarzynówna-Sobczak, choć realizowała także własne wersje baletów klasycznych, jako pierwsza w PRL udowodniła, iż taniec może być sztuką prawdziwie nowoczesną. Choreografie tworzyła do muzyki Schonberga, Berga lub Bartoka, współpracowała z Tadeuszem Bairdem. Jej najsłynniejsze balety, takie jak „Cudowny mandaryn” „Tytania i osioł” czy „Niobe”, przyciągały do Gdańska publiczność z całego kraju.
W latach 70. odeszła z Opery Bałtyckiej, zrealizowała wiele programów baletowych dla telewizji, kilka baletów zostało także sfilmowanych i dziś stanowią bezcenny zapis jej sztuki choreograficznej. Niedawno ukazała się książka „Rozmowy o tańcu”, w której Janina Jarzynówna-Sobczak opowiedziała o swym baletowym życiu.

 

redakcja treści