Gdańska Szkoła Butoh

Taniec butoh, który narodził się w Japonii w późnych latach 1950., w atmosferze wewnętrznych tarć politycznych i społecznego buntu, był jednym z głosów japońskiej awangardy artystycznej krytykującej amerykanizację rodzimej kultury i poszukującej nowych form ekspresji, które przełamywałyby dotychczasowe normy i konwencje i pozwoliły twórcom wyrazić prawdę o społeczeństwie. Premiera choreografii Hijikaty Tatsumiego (1928-1986), głównego twórcy butoh, pt.: „Kinjiki” (Zakazane miłości) – 24 maja 1959, którą uważa się za początek butoh, była momentem przełomowym w historii tańca współczesnego w Japonii, a także w historii sztuk widowiskowych na świecie.

Butoh od końca lat 1970. rozwija się na całym świecie. Od dłuższego czasu wywiera wpływ także na polskie środowisko teatralne. Gościnne spektakle tancerzy butoh cieszą się dużym zainteresowaniem zarówno widowni, jak i adeptów sztuki tańca i teatru. Pragniemy, aby Gdańska Szkoła Butoh przyczyniła się do poszerzenia wiedzy na temat genezy, historii i cech charakterystycznych butoh.

Teatr Amareya (K.J. Pastuszak, A. Kamińska, A. Śliwińska) od wielu lat praktykuje, bada i inspiruje się tańcem butoh, tancerki uczyły się u mistrzów tańca butoh takich jak Yukio Waguri, Mikami Kayo, Ko Murobushi, Seisaku Kachi, Itto Morita, Mika Takeuchi, Yumiko Yoshioka, Minako Seki, Marie-Gabrielle Rotie, Atsushi Takenouchi, Daisuke Yoshimoto, Imre Thormann, Joan Laage, uczestniczyły w wielu projektach i spektaklach butoh, np. ,,Eros i Thanatos” z Daisuke Yoshimoto, „Mandala życia i śmierci” z Atsushim Takenouchim, „Teatr anatomiczny – misterium życia i śmierci” z Joan Laage. Pomysłodawca, Katarzyna J. Pastuszak, jest wieloletnim badaczem tańca butoh, reżyserem, a także animatorem kultury (w Klubie Żak realizowała od 2003 roku m.in. Festiwal Tańca Butoh).